Yumbo.nl

Onze historie

In 1969 werd het pre-Yumboiaanse tijdperk afgesloten. Een groep van ongeveer 30 jongeren uit Bunnik vond dat dat tijdperk al lang genoeg had geduurd. Een tijdperk van om 23.15 uur met de bus terug naar Bunnik in het weekend, van hoge uitgaanskosten in Utrecht en de Beesde, van Catechisatielessen van de dominee of pastoor (streng gescheiden).
Met een WOEPSE KERSTDISCO in een gehuurde zaal in het trefcentrum werd op uitbundi¬ge wijze afscheid genomen van dat tijdperk. Alom paniek in Bunnik! Er zouden alleen maar gemengde verkeringen van komen! In 1970 werd een eigen gebouw gevonden dat na veel zelf uitgevoerde verbouwingen geschikt was voor Yumboiaanse praktijken. Dit gebouwtje heette de 'SCHUTI'ERSHOF', wat al snel in de volkstaal ingeburgerd werd als 'Yumbo'.
Oorspronkelijk was Yumbo opgericht voor leden van 17 tot 27 jaar, want voor iedereen was 27 jaar vreselijk oud. Yumbo hield je echter jong en 27 jaar bleek niet oud. Het eerste 27-jarige lid werd dan ook vanwege zijn inbreng en populariteit en vanwege het feit dat we zin hadden in een groots feest, erelid.
De Yumboiaanse praktijken, het waren er vele. Zij waren Yumboiaans begeesterd, d.w.z. op gezelligheid ingesteld, maar daarbij cultureel, sociaal en/of creatief (soms sportief) geïnspireerd, soms tot traditie geworden zoals Yumboweekend jaarlijks terugkerend met Pinksteren), de wijnavonden, de carnaval met boerenkoolmaaltijd met appelmoes. Activiteiten als films, disco's, popgroepen als Livin' Blues en Alquin, sportdagen, dauwtrappen, spelletjesavonden, verbou-wingen, maar ook discussieavonden (politiek, aktion fuego), kinderspeeldagen in samenwerking met andere Bunnikse verenigingen en praktische hulp bij het aanbieden van een vakantie aan Noord-lerse kinderen.
Niet alle tijden waren echter Hosanna. In de vroege tijden van het Yumbo-bestaan kampten we met een groep die van Yumbo een soort deal-centrum wilde maken. In die tijd werd Yumbo een hechte gemeenschap, al moest er uit pure zelfbescherming een ledenstop en een veiligheidsdienst ingevoerd worden.
Toen de ergste spanningen voorbij waren, waren de 'energiekelingen' ook een beetje op. Het werd moeilijker om nieuwe besturen te vormen, nieuwe activiteiten te verzinnen. De sociale inspiratie werd minder, het pilsje belangrijker. En in die tijd dat het pilsje duurder werd, de fiets een auto, de cola een bacardi-cola en de pop nog net geen punk, werd de discussie over het voortbestaan van Yumbo en de levensvatbaarheid sterker.
Een nieuwe bedreiging vormde het in april/mei 1975 gepubliceerde plan van de gemeente tot reconstructie van de dorpskern. Daarin was voor Yumbo geen plaats meer, De Schuttershof moest weg, maar waar we dan wel heen konden werd niet duidelijk.
Een deel van de inspiratie voor de activiteiten rond het eerste Yumbo-lustrum ontsproot dan ook vanuit deze dreiging en de uitgewerkte energiekelingen. Het werd een verschrikkelijke Yumbo-week, met als gevolg nieuwe leden. Gelukkig dat het reconstructieplan toen niet door ging. Wel werden we ons bewust van het feit dat er een nieuw plan zou komen, met opnieuw de dreiging van verdwijnen.
Om een officiële status te bereiken en zo een wettig bestaansrecht te krijgen, is van Yumbo een vereniging gemaakt, met statuten en huishoudelijk reglement. De statuten zijn op 5 juli 1977 bij de notaris gepasseerd.
We schrijven weer verder vanaf 1979. Yumbo was nog steeds ongesubsidieerd en alles ging zo zijn gangetje. Toen ging het echter mis. Bunnik kreeg een nieuwe burgemeester, in de persoon van Dhr. Steegmans. Ineens was Yumbo niet brandveilig meer, klopten de toiletten niet en. hadden we niet de juiste vergunningen. Gesprekken en brieven met de gemeente leidden tot een ontheffing tot 01.00 uur. Echter op Open Avonden nog steeds 24.00 uur. Dit werden dus "Bestuursfeesten" en gingen toch door tot 01.00 uur.

Het ging niet goed. De belangstelling liep terug. Gelukkig kon met enkele jubilea (10 jaar in 1980 en 121/2 in 1982) en grootse feesten weer enig leven in de brouwerij komen. Dit was nog niet voldoende.
De grootste ramp kwam in 1984 toen we te horen kregen dat we in november van dat jaar weg moesten zijn uit de Schuttershof in verband met de reconstructie van de dorpskern. Paniek.

Naarstig ging men op zoek naar vervangende ruimte. We konden uiteindelijk bij Jadrimex terecht op de Groeneweg 150. Maanden lang werd er door velen gewerkt aan het nieuwe onderkomen, onder bezielende leiding van Jan Bakker. Zonder één dag dicht geweest te zijn verhuisde Yumbo op 3 november 1984 van de Schuttershof naar Jadrimex.
Met het nieuwe onderkomen kwam ook de nieuwe energie. Open avonden werden met bands aantrekkelijk gemaakt en de belangstelling groeide. Hierbij werd als hoogtepunt bereikt een open avond ten bate van Greenpeace. 118 niet-leden binnen en 1000 gulden voor Greenpeace was het resultaat. Yumbo zakte niet in, er kwamen veel nieuwe leden bij en de activiteiten vlogen je om de oren. Het was zo erg dat als er eens een weekend niks gebeurde op Yumbo men gelijk dacht dat het vakantie was.
Het feest mocht echter niet lang duren. In het voorjaar van 1986 bleek dat de grond waarop de loods van Yumbo stond, ernstig door zware metalen was vervuild (van de voormalige Dravo). Yumbo moest weg maar kreeg van Jadrimex de oude kantine als tijdelijk onderkomen aangeboden. Door naïviteit en een typefout kwamen we te zitten in een ruimte die niet geschikt was, die ook niet echt tijdelijk bleek te zijn en we ook geen financiële vergoeding kregen voor de geleden schade.
Dit nam niet weg dat er vrolijk doorgefeest werd. Met name het Oud en Nieuw feest nam grote vormen aan. Voor Yumbo werd dit naast één groot feest ook een financiële melkkoe. Helaas werd mede door dit soort feesten al snel duidelijk dat we niet langer afhankelijk moesten zijn van Jadrimex en ergens onafhankelijk een onderkomen moesten zien te regelen. Hiervoor werd een aparte verhuiscommissie opgericht.
Deze commissie heeft zich gedurende vijf lange jaren ingezet om binnen de gemeente Bunnik een eigen plaats te veroveren. De gemeente had aanvankelijk geen interesse in het belang van Yumbo. Slechts na veel praten, schrijven en telefoneren was men bereid iets te doen. Uiteindelijk in de zomer van 1990 kwam er echt schot in. Een stuk boomkwekerij van de gemeente bleek wel vrij gemaakt te kunnen worden om aldaar een nieuw Yumbo op te bouwen. Dit nieuwe gebouw zou een ton gaan kosten. Verscheidene instanties werden aangesproken om de financiering rond te kunnen krijgen. De ledenvergadering besloot na lang beraad dat het toch goed voor de vereniging zou zijn om een eigen gebouw zelf neer te zetten ondanks alle (financiële) risico's die daaraan verbonden waren.
In oktober 1990 werd de eerste spade in de grond gestoken voor het (zelf) graven van de fundering. Wederom onder de bezielende leiding van Jan Bakker werd, met hulp van veel actieve leden, oud-leden, familie en wat dies meer zij, een keet neergezet op basis van hout¬skelet bouw met een op de eisen en wensen van Yumbo afgestemde inrichting.
In februari 1991 verhuisde Yumbo gedwongen (het contract met Jadrimex liep af) naar het nieuwe onderkomen om daar tussen de bouwzooi door te gaan. Begin april 1991 was het dan eindelijk echt zo ver. Het nieuwe Yumbo kon officieel en met veel bombarie open. De inzet van zovelen bleek zeker niet zonder resultaat te zijn geweest.

We schrijven nu mei 1992. Yumbo hoeft zich geen zorgen te maken over haar huisvesting tot ergens in het jaar 2020. Dit geeft veel rust en de mogelijkheid om weer alle energie te wijden aan die dingen die voor het voortbestaan van Yumbo belangrijk zijn. Met veel inzet en de nodige (financiële) voorzichtigheid kan Yumbo nog een lange en rijke toekomst tegemoet zien.